امين رويحه

394

درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )

نداشته باشند . بايد برگ و شاخه‌ها بوسيلهء قيچى يا چاقو چيده شوند كه بوسيلهء انگشت فشرده نشوند و شيرهء آنها خارج نگردد . اين شاخه و برگها را بايد قبل از اينكه خشك شوند كاملا با آب جارى شستشو داد ، ولى نه به آن شدتى كه شير آب را تا آخرين درجه باز كنند و الا فشار آب آنها را صدمه خواهد زد . پس از شستشو دادن بايد به قدر امكان آب آنها را خشك نمود ، آنگاه شاخه‌ها را بدسته‌هاى كوچكى دسته‌بندى كرد كه هوا در تمام اجزاء آنها داخل شود ، و الا قسمت خارجى آنها خشك و قسمت داخلى متعفن خواهد شد ، بايد دانست كه نبايد نخ آنها را سفت بست ، و طورى سست نبندند كه پس از خشك شدن شاخه‌ها از ميان دسته‌ها سقوط كنند . برگ اين‌گونه گياهان را بايد روى يك قطعه پارچهء تميز يا روى يك ورق كاغذ سفيد يا الك بريزند تا هوا از هر جهت به آنها برسد ، برگها را بايد طورى پهن نمايند كه روى يكديگر قرار نگيرند . يكى از شروط كلى خشك نمودن اين گياهان اين است كه بايد به نحوى خشك شوند كه در اثناء ذخيره كردن فاسد نشوند ، اين‌گونه گياهان را بايد در سايه خشك نمود ، زيرا اگر آنها را در مقابل آفتاب خشك كنند رنگ زيباى سبز و اكثر خواص خود را از دست خواهند داد ، موقعى كه شاخه‌هاى آنها كاملا خشك شده كه اگر يكى از آنها را بوسيلهء دست بشكنند صداى شكستن آن شنيده خواهد شد ، اين صدا شنيده نخواهد شد مگر موقعى كه شاخه كاملا خشك شده باشد ، پس از اين عمل برگهاى شاخه‌ها را مىتكانند و در ظرف سفالى يا ظرف شيشه‌اى كه رنگى باشد مىريزند و ذخيره مىنمايند ، رنگى بودن شيشه از اين لحاظ است كه برگها در معرض نور نباشند و الا فاسد مىشوند ، سر ظرف آنها را بايد محكم بست كه هوا داخل آنها نشود ، و الا برگها عطر و بوى خود را از دست مىدهند ، زيرا آن مواد روغن فرارى را كه در گياهان وجود دارند بايد بوسيلهء